Page Views: 14782

જૂનો કેસ

ભાઇ અમે તો આગળ બતાવી ગયા છીએ તોય ફરી પૈસા ભરવાના

માનવિય સંવેદનાઓથી છલોછલ એવી સાકેત દવેની વાર્તાઓને વર્તમાનન્યૂઝના વાંચકોએ આવકાર આપ્યો છે. આજની વાર્તા પણ એક વૃધ્ધ દંપતિની લાચારી ગરીબી તાદ્રશ કરે છે. આપને આ વાર્તા કેવી લાગી તે અંગે આપનો અભિપ્રાય અમને વોટસએપ નંબર 91735 32179 ઉપર આપશો તો ગમશે.

વર્તમાનન્યૂઝ.કોમ- સાકેત દવે દ્વારા (સંકલન-નૂતન તુષાર કોઠારી-વાપી)

“ખાલી પાંસઠ રૂપિયા વધ્યા છે, પાછા ગામ જવા માટે, આપણા બંનેના બસ-ભાડા માટે બરાબર થઈ રહેશે… આ મુઆ, ભાડાંય કેટલા વધી ગયા છે....”

સરકારી હોસ્પિટલમાં અમારી સામે બેસી આશરે સિત્તેરવર્ષની વય ધરાવતું એક વૃદ્ધ યુગલ જીવનનો હિસાબ માંડી રહ્યું હતું... !

ત્યાં વોર્ડબોયે આવી કહ્યું, “સૌએ સામેની બારીએ જઈ જૂનો કેસ કઢાવવાનો છે, પચાસ રૂપિયા આપશો એટલે ફાઈલ આપશે ત્યાંથી, એ લઈને ડોક્ટર-સાહેબ પાસે જવાનું...”

“ભાઈ, અમે તો આગળ બતાવી ગયા છીએ, તોય ફરી પૈસા ભરવાના ?”

“અરે દાદા.... એટલે તો જૂનો કેસ કહ્યું, ફાઈલ વગર સાહેબ નહિ જુવે, જાઓ લઇ આવો...”

એક ગજબની મુંઝવણ છવાઈ ગઈ બંનેના મોઢાની એક એક કરચલી પર. જો અહીં પૈસા ભરી દે, તો, પાછા ગામ જવા માટેના પૈસા બચવાના નહોતા. ધીમી અને ટૂંકી મસલતને અંતે પાછા ઘરે જ જવાનું નક્કી કર્યું, ઉભા થયા.

અને હું વિજળીક ઝડપે એમની પાસે પહોંચી ગયો. તેમની જ ખુરશી પાસે નીચા વળી ખીસામાંથી પચાસની નોટ કાઢી કહ્યું, 

“અરે દાદા, તમારા પચાસ રૂપિયા નીચે પડી ગયા છે, જુઓ....”

ગભરાટભરી નજરથી તેમણે પહેલા મારી સામે અવિશ્વાસથી જોયું, અને પછી પોતાના ખિસ્સામાં રહેલા પાંસઠ રૂપિયા ગણી લીધા.

“ના ભાઈ, એ મારા નથી....”

“અરે હોય કંઈ, મેં જોયું ને દાદા, તમે ઉભા થવા ગ્યા ત્યારે તમારી થેલીમાંથી પડી આ નોટ... ચાલો જલ્દી, હું તમને પેલી બારી પાસે લઇ જઉં, જલ્દી જુનો કેસ કઢાવી લ્યો નહિ તો લાઈન થઈ જશે...... બા, તમે બેસો અહીં જ, અમે હમણાં આવ્યા.....”

દાદાને ખભે હાથ મૂકી બારી પાસે લઇ જતી વખતે કદાચ એમની આંખોમાં સૂકાયેલો ભેજ હતો, અને... મારી આંખમાં પણ....